Kindarbeider in Mazar-e-Sharif gedood door oude mortiergranaat, kinderen in Paktika gedood door bermbom

Door de ontploffing van een oude mortiergranaat in de Noord-Afghaanse stad Mazar-e-Sharif is maandag een kind om het leven gekomen en een kind gewond geraakt. De ontploffing van een bermbom werd in de provincie Paktika zondag twee kinderen fataal.

TOLO News bericht dat een plaatselijke functionaris in Mazar-e-Sharif vertelde dat de granaat ontplofte bij hun werkplaats waar ze stenen maken.

Shirjan Durrani, de politiecommandant van Mazar-e-Sharif, zei dat het ongeluk gebeurde toen de steenwerkers as dumpten buiten hun werkplaats.

Durrani zou volgens TOLO geen verdere details hebben gegeven over de toedracht van het incident.

Mazar-e-Sharif is de hoofdstad van de provincie Balkh, de westelijke buurprovincie van Kunduz.

Bermbom doodt twee kinderen in Paktika

In de provincie Paktika, in het oosten van Afghanistan, kostte de explosie van een bermbom zondag aan twee kinderen van 12 jaar oud het leven, aldus een verklaring van het kantoor van de gouverneur van de provincie.

Het geïmproviseerde explosief was begraven in de grond en ontplofte terwijl de kinderen aan het spelen waren.

Bij het incident raakten ook twee kinderen ernstig gewond. Een van deze kinderen is overgebracht naar het hospitaal van de militaire basis in Bagram voor een meer specialistische behandeling.

Door 32 jaar oorlog en burgeroorlog ligt er her en der veel onontplofte munitie in Afghanistan.

Opstandelingen zetten op grote schaal bermbommen in tegen de Afghaanse veiligheidsdiensten en de buitenlandse troepenmacht. Maar de meeste slachtoffers die ze hierbij maken zijn burgers.

Karzai: NAVO en Afghaanse regering hebben geen veiligheid in Afghanistan gebracht

De Afghaanse president Hamid Karzai heeft in een interview met de BBC erkend dat zijn regering en de NAVO gefaald hebben om voor veiligheid voor de Afghanen te zorgen, tien jaar nadat het bewind van de Taliban uit het zadel is geworpen.

Karzai beschuldigde ook Pakistan ervan de opstand in Afghanistan te steunen. Hij zei dat de onderkomens van militanten nog steeds aangepakt moeten worden.

"Speaking to the BBC, Mr Karzai also accused Pakistan of supporting the insurgency, saying sanctuaries there still needed to be tackled."

BBC: Hamid Karzai admits Afghanistan 'security failure'

De oorlog in Afghanistan duurt nu al 10 jaar. Volkskrant-verslaggeefster Natalie Righton was vrijdag te gast bij Pauw en Witteman.

“Het is de NAVO de afgelopen tien jaar niet gelukt om vrede en veiligheid te brengen in Afghanistan. Het wordt steeds onveiliger in Afghanistan.”

Pauw en Witteman bespreken met Natalie Righton de afgelopen tien jaar oorlog, hoe het is om in Kabul te leven en over de Nederlandse politiemissie in Kunduz.

Opmerkelijk is dat Righton constateert dat Nederlandse parlementariërs niet op de hoogte zijn van de werkelijke situatie en hoe die door Afghanen zelf wordt ervaren.



Media hebben volop aandacht besteed aan het feit dat het tien jaar geleden is dat de oorlog in Afghanistan begon toen de VS, gesteund door bondgenoten, tot de aanval overging om de Taliban en onderkomens van Al-Qaida uit te schakelen.

Maar ondertussen beleeft Afghanistan de bloedigste periode sinds het bewind van de Taliban eind 2001 werd afgezet en zijn de Taliban sterker dan ooit.

De actualiteitenrubriek EenVandaag reisde met staatssecretaris Ben Knapen mee naar Uruzgan, de Zuid-Afghaanse provincie die Nederland van augustus 2006 tot augustus 2010 voor de International Security Assistance Force (ISAF) van de NAVO heeft geleid.

- EenVandaag: Tien jaar oorlog in Afghanistan: wat is er bereikt?

- Indrukwekkende fotoreportage bij N-TV: Nach 10 Jahren Taliban "stärker als zuvor": Der blutige Krieg in Afghanistan

- Fotoreportage in Time (de serie bevat enkele foto’s van dodelijke oorlogsslachtoffers en zwaargewonde mensen): Afghanistan: The Photographs That Moved Them Most

Duitse artsen van Kamp Kunduz redden levens tijdens gevechten

Het Duitse leger wordt sinds begin dit jaar in Afghanistan door de tot nu toe zwaarste aanvallen opgeschrikt. In totaal sneuvelden zeven Duitse solaten en tientallen raakten er bij aanslagen met explosieven of in vuurgevechten gewond.

In het reddingscentrum van de Bundeswehr in Kamp Kunduz zijn noodartsen en reddingsassistenten paraat. Focus TV volgt de verrichtingen van de medici uit Duitsland bij hun werk in het oorlogsgebied.

Vanaf januari 2012 zullen ook continu Nederlandse teams worden ingezet in het Duitse veldhospitaal in Kunduz om de Nederlandse politiemissie te ondersteunen. In het hospitaal werken verder Amerikaanse medisch specialisten.


(Bron/quelle: 22.8.2011 Sat 1 Focus TV)

De medische teams verzorgen niet alleen gewonde Afghaanse en Duitse militairen, maar ook Afghaanse burgers met ernstige verwondingen.

Terugblik 15 november 2007: Nederlandse militairen “gefrustreerd” over de politiek

"Soldaten uit Nederland die deelnemen aan de ISAF-missie zijn “gefrustreerd” over de politiek en willen dat er in Nederland een reëel beeld ontstaat over de missie in Uruzgan."

In Uruzgan werd voornamelijk gevochten. Dit bleek uit een reportage van KRO-verslaggever Bart Nijpels.

Bij Ontbijt TV van de KRO was een vooruitblik op de reportage. De belangrijkste conclusie was dat Nederlandse militairen “gefrustreerd” zijn hoe er in Nederland wordt gedacht over de missie.
Nederlandse militairen “gefrustreerd” over de politiek

Als blogger geef ik eigenlijk nooit of zelden mijn mening op dit weblog? Terwijl een weblog daar toch eigenlijk ook voor is bedoeld?

Ik zat terug te bladeren in de blogs, en vroeg me af: zal het deze keer in Kunduz anders zijn dan in Uruzgan?

Het lijkt me in elk geval van groot belang dat er naast al de situaties geen stress ontstaat.

Ik kan me heel goed dit herinneren. Op een forum (bij een artikel in De Telegraaf) zei de moeder van een militair eens: "Mijn zoon mag niet te veel zeggen, maar als hij straks thuis is, vertelt hij het me toch allemaal."

Zoiets zouden de woorden van mijn eigen moeder ook kunnen zijn.


“Er wordt door de politiek alleen maar gecommuniceerd dat het hier gaat om een wederopbouwmissie terwijl er hier vooral wordt geknokt. Dat vind ik vreselijk. Het gaat hier om jonge mensen, de zonen en dochters van de natie. Als je over hen de beslissing neemt ze naar een gebied als Afghanistan te sturen en hun werk dan niet erkent, dan draait mijn maag zich om,” zegt geestelijk verzorger W. van Wakeren.

Wilco van Wakeren was/is geestelijk verzorger bij de Nederlandse krijgsmacht.

Een militair verklaarde: “Als ik met mijn familie thuis bel dan vragen ze hoeveel schooltjes ik al heb gebouwd. Maar het enige wat we doen is patrouillelopen en vechten.”

(Men zou zich bijna afvragen: hoeveel agenten heb je al opgeleid?)

(Om me heen merk ik dat krantenlezers, deelnemers aan forums, iedereen die de missie min of meer probeert te volgen, achter de militairen staat, en zich afvraagt: wat is nu eigenlijk de werkelijke situatie in Kunduz?) Wordt dit door Hillen en Rosenthal gemeld, of is het een herhaling van wat men al kent van Uruzgan?)

Een jaar in de oorlog in Kunduz

Verslaggever James Dao verbleef het laatste jaar vier maanden in Kunduz. Hij ging mee op patrouilles van een Amerikaans bataljon, ontmoette Abdul Rahman Saidkhaili, de politiechef van de provincie die onlangs omkwam bij een zelfmoordaanslag en schrijft hoe begin dit jaar nog volop strijd werd geleverd in de provincie.

Momenteel is volgens hem de veiligheidssituatie verbeterd, maar vormen bermbommen en zelfmoordaanvallen een constant gevaar. Bovendien kunnen in de lente de activiteiten van opstandelingen verder oplaaien.

Op mij maakt het in elk geval de indruk van een uitermate instabiele en gevaarlijke toestand in Kunduz.

James Dao: “The Endgame in Afghanistan: A year at war”. (The New York Times).


Eind januari maakten NOS-verslaggever Kees Dam en cameraman Eric Feijten een reportage in Kunduz. Daarin gaven ze een beeld van de gevaren en de risico’s in het gebied. De bevindingen komen goed overeen met het verslag van James Dao.